werkstress

Overleven tijdens extreme stress

Een stressvol telefoontje midden in de nacht Donderdag nacht word ik gebeld. Mijn zeer vitale en energieke moeder

Een stressvol telefoontje midden in de nacht

Donderdag nacht word ik gebeld. Mijn zeer vitale en energieke moeder van 79 is met spoed opgenomen in het academisch ziekenhuis in Maastricht met een aneurysma (hersenbloeding). Ik maak de rest van mijn gezin wakker en rijd vanuit Schoonrewoerd naar Limburg, terwijl ik intensief contact heb met mijn broer. Inmiddels is het zondag middag en ben ik weer thuis. Naar omstandigheden gaat het redelijk, mijn moeder ligt op de Intensief Care en is geholpen aan een aneurysma met behulp van coiling techniek, er is helaas echter nog een aneurysma waar ze niet goed bijkunnen. Het acute gevaar lijkt verdwenen, ze is weer enigszins aanspreekbaar, alhoewel ze nog erg warrig is. Ze denkt bijvoorbeeld dat ik 24 jaar ben (dat vind ik dan wel weer mooi hahahah). Ik reflecteer de afgelopen dagen, terwijl in in een heet bad ga liggen.

Nu lukt het wel, niet online zijn en loslaten

luierenBizar hoe makkelijk ik ineens alles kon loslaten, mijn werk telde niet meer mee. Ik heb alles afgezegd, zonder schuldgevoel, de GSM bleef uit en de wereld ging compleet langs me heen. Werk privé balans is mijn passie, mijn stokpaardje en mijn werk als directeur van Career & Kids en Career & Live. Onlangs blogde ik nog over hoe mooi en goed het is om soms niet bereikbaar te zijn. Op vakantie is dat lastig blijkt, niet alleen voor mij, maar voor heel veel mensen. En toch….als er echt belangrijke dingen in het leven gebeuren, dan is loslaten helemaal niet zo lastig, merkte ik. Het heeft dus echt te maken met prioriteiten stellen, wat vind ik nu echt belangrijk, hier en nu? Dat was de afgelopen dagen dus echt mijn moeder. Blijkbaar vind ik mezelf en mijn gezin dus minder belangrijk, bedenk ik terwijl ik in bad verder reflecteer? Want tijdens mijn vakantie probeer ik toch af en toe online te zijn, toch? Ik schrik van deze gedachte…die moet ik even goed op me in laten werken. maar het fascineert me wel. Wanneer vind ik mezelf dan wel belangrijk genoeg…als het om leven en dood gaat? Heftig…….en tegelijkertijd een wijze les. Die aansluit bij mijn visie op het leven, ” waar een wil is, is een weg” …en niet online zijn gaat dus echt om willen, voor mij althans.

Mijn eigen stressreacties

Iets anders waar ik over nadenk is mijn stressreactie, ijzig kalm heb ik de afgelopen paar dagen geleefd. Ik handelde, ik praatte, regelde, ruimde op, belde mensen etc. Terwijl ik soms best enorm druk en gestrest kan zijn, was ik nu echt ijzig kalm, ik realiseer me dat ik bij echte stress altijd kalm ben, de stress komt later, eerst doen! Bovenstaand filmpje (helaas in het Engels geeft goed en duidelijk weer wat er gebeurt tijdens stress). Toevallig of misschien ook weer niet toevallig heb ik vorige week een vierdaagse cursus over stress en fysiologie gevolgd bij CSR centrum voor stressmanagement, hierdoor ben ik me meer dan ooit tevoren bewust van het feit dat stress absoluut zijn effect heeft op je lichaam. Ik ben dan ook blij dat ik all kennis die ik vanuit mijn werk en ervaring en opleiding heb over stress, nu ook op mezelf heb toegepast. (normaal is het toch meestal zo dat de schoenen bij de schoenmaker toch versleten zijn etc.) Ik heb geluisterd naar mijn lijf en ben niet op het einde van de stressvolle dagen gelijk gaan hardlopen en allerlei andere activiteiten, om n maar niet te hoeven voelen, maar ben rust gaan nemen en aan de slag gegaan met mijn ademhaling en hartcoherentie. En zoals ik aangaf in het begin ben ik in bad gegaan…

Wat heb ik nu geleerd? Wat is mijn eigen wijze les?

  • Luister echt naar je lijf
  • ren niet door
  • leef in het hier en nu en
  • laat los, letterlijk en online

De wereld is niet vergaan terwijl ik niet bereikbaar was. Adem in, adem uit, letterlijk, met mijn favoriete app van Edel Maex, Hartcoherentie me echt heeft geholpen. Ook heb ik echt gemerkt dat stressvolle gebeurtenissen ook iets moois kunnen opleveren, zoals een heel gezellig etentje met mijn broer en mijn schoonzus vrijdag avond bij Down Under in Sittard (waar ik voor het eerst van mijn leven krokodil heb gegeten).

Soms is niet online zijn en loslaten heerlijk en noodzakelijk, om werk en privé te kunnen combineren, vanuit mijn huidige rol als mantelzorger.

Annemie Schuitemaker, mantelzorger, moeder, directeur

NB inmiddels is mijn moeder op 29 augustus j.l. geheel onverwacht toch overleden 

 

 

 

3 thoughts on “Overleven tijdens extreme stress

Plaats een reactie