work life

Balans, hoe kan ik die nu vergeten?!

Sinds mijn echtscheiding 6,5 jaar geleden had ik samen met mijn zoon, die nu 8 is, een balans

Sinds mijn echtscheiding 6,5 jaar geleden had ik samen met mijn zoon, die nu 8 is, een balans gevonden tussen werk, gezin en eigen tijd. Dit betekende veel ballen in de lucht houden, zoals lange dagen werken, er vóór èn metmijn zoon zijn, één keer per week sporten en zo nu en dan tijd voor sociale contacten. Niettemin was ik er content mee.

Uit balans

Deze balans werd een paar jaar geleden verstoord toen ik mijn huidige partner leerde kennen. Er kwam een extra bal bij om in de lucht te houden, de liefde. De liefde bracht ook weer schoonouders en vele verjaardagen, uit het grote sociale netwerk van mijn partner, met zich mee. Hierdoor is mijn bal ‘sport’ toen gevallen. Een samenloop van omstandigheden van veranderende roosters bij de sportschool had tot gevolg dat mijn favoriete les uitviel en andere prioriteiten qua tijdsbesteding (lees: liefde) voorrang kregen. In de nieuwe situatie vond ik een nieuwe balans, die ook bleek te werken.

Normen en waarden

Nu wonen we sinds een paar maanden samen. We zijn ‘officieel’ een samengesteld gezinnen dat geeft wéér een heel andere dynamiek die vraagt om een passende balans. Ons samengesteld gezin bestaat nu uit twee gezinnen in één huis met twee verschillende stelsels van waarden en normen. Wat zou het toch fijn zijn als je van te voren vanuit twee voormalige gezinnen gezamenlijke normen en waarden kunt overeenkomen en daar naar leven. Ik heb gemerkt dat je zaken tot op zekere hoogte van te voren kunt bespreken en ondervangen. Mijn ervaring is echter dat gezamenlijke waarden en normen in de praktijk vorm krijgen.

Een komen en gaan van kinderen: Plannen

Ik heb er nu een bonuszoon van 5 jaar bij voor ongeveer de helft van de week. Dat houdt in ons geval in dat hij de ene week 5 en de andere week 3 nachten bij ons is. Mijn zoon is ongeveer 80% van de tijd bij ons; de ene week 6 en de andere week 4 nachten. Deze ritmes lopen niet geheel gelijk waardoor er veel dynamiek is in ons gezin door het komen en gaan van kinderen en het in- en uitpakken van tassen. Bovendien willen we de kinderen voorbereiden om naar de andere ouder te gaan en willen we ze enige ruimte geven om, als ze bij ons thuis komen, te laten acclimatiseren. Daarnaast heeft mijn lief een baan waarvoor hij zo nu en dan naar het buitenland reist. ‘Plannen’ is hierdoor met recht met een hoofdletter geschreven!

Niet alleen je eigen agenda is bepalend bij het Plannen

De voorjaarsvakantie is zojuist aangebroken; mijn zoon heeft twee weken vakantie, mijn bonuszoon één week. De vraag is altijd: Wie is wanneer bij ons, welke dagen en tot hoe laat? Het betreffen vragen die effect hebben op de gezinsagenda en in hoeverre wegezamenlijke tijd hebben. De andere ouders van de kinderen spelen hierin een grote rol, want één verandering werkt door in ons gezinsschema. Een voorbeeld is dat vandaag bekend werd dat mijn zoon in de tweede week van zijn vakantie een paar dagen met zijn vader gaat skiën. Hartstikke leuk voor hem en hun!

Samen in balans

Mijn eigen balans

Ik realiseer me nu dat in plaats van dat we volgende week op basis van het ‘normale’ritme met zijn vieren zijn, ik alleen ben van maandag tot woensdag! Mijn lief is in het buitenland, mijn bonuszoon daardoor bij zijn moeder, mijn zoon met en bij zijn vader.
Hartstikke leuk, ook voor mij: tijd voor mijn eigen balans!

Jacinta Lieuwes, moeder, ex, bonusmoeder, partner en vooral…heel gelukkig

One thought on “Balans, hoe kan ik die nu vergeten?!

Plaats een reactie